آبان ۱۳۹۶ - رسانه انقلاب

آرشیو ماهانه: آبان ۱۳۹۶

نگاهی به تقابل‌های اخلاقی در درام‌های اصغر فرهادی

اصغر فرهادی، موج نوی مدرن سینمای ایران است

اصغر فرهادی، موج نوی مدرن سینمای ایران است

نگاهی به تقابل‌های اخلاقی در درام‌های فرهادی

اصغر فرهادی را می‌توان به گونه‌ای مدرن و به روز شده موج نو سینمای ایران در دهه‌های ۴۰ تا ۶۰ خورشیدی دانست، با این تفاوت آشکار که هرچه فیلمسازان نام آشنای آن دوره چون فریدون گُله، مسعود کیمیایی، داریوش مهرجویی و تا حدی ناصر تقوایی و بهرام بیضایی در نتیجه گیری‌…

۱۴ آبان ۱۳۹۶
بازی Wolfenstein II: The New Colossus منتشر شد-ولفنشتاین

مرده کشی در ولفنشتاین

بازی Wolfenstein II: The New Colossus منتشر شد

بعد از گذشت این همه سال سری جدید ولفنشتاین بهانه‌ای برای تولید جز زنده کردن آلمان‌هایی که در نسخه قبل کشته شده بودند پیدا نکرده بوده و لذا آنان را نه تنها از قبر خود بیرون آورده بلکه فاتح آمریکا و مسلط بر تمام دنیا کرده است.

۱۳ آبان ۱۳۹۶
وضعیت سینمایی ما نسبت به سیزده آبان چگونه است؟

فقر سینمای ایران درباره ۱۳ آبان

وضعیت سینمایی ما نسبت به سیزده آبان چگونه است؟

داشته‌های تصویری سینما و تلویزیون ایران درباره ماجرای تسخیر لانه جاسوسی در سیزده آبان ۵۸ چندان زیاد نیست. همه آنچه در این باره ساخته شده محدود می‌شود به چند فیلم و تله‌فیلم و مستند که تازه آنها هم اصل ماجرا را هدف قرار نداده‌اند و با چند واسطه به بازتاب‌های ماجرا پرداخته‌اند.

۱۳ آبان ۱۳۹۶
هالووین و نگاهی به فرهنگ و دین در آمریکا

چرا از کدو تنبل باید بترسیم؟

هالووین و نگاهی به فرهنگ و دین در آمریکا

در همه افسانه‌ها بعد از آن‌که جک اولَنتِرن (کدوتنبل و نماد هالووین) می‌میرد، به خاطر گناهانش به بهشت راه نمی‌یابد و شیطان هم او را به جهنم راه نمی‌دهد. به این شکل، جک جایی برای زندگی پیدا نمی‌کند و برای آن‌که در تاریکی، راهش را پیدا کند و هم‌چنین از سرما در امان باشد، شیطان تکه‌ای از آتش جهنم را به او می‌دهد. جک این آتش را در میوه مورد علاقه‌اش یعنی کدوتنبل نگه‌داری می‌کند تا خاموش نشود. این یعنی سرگردانی در دنیایی تاریک و ظلمانی.

۱۳ آبان ۱۳۹۶
کتاب «هنر؛دیالوگ با فرشته یا شیطان؟» منتشر شد

در تقاطع گم شده‌ایم

کتاب «هنر؛دیالوگ با فرشته یا شیطان؟» منتشر شد

یکی از این تقاطع‌های بزرگ که در آن حداقل دو طیف نماینده از علوم انسانی با یکدیگر ملاقات دارند فلسفه هنر است. فلسفه هنر همانطور که از نامش هویدا است، از سویی محلی برای تفکر و اندیشه فلاسفه و حکما و خردمندان در باب هنر و خلاقیت است و از سوی دیگر دریچه‌ای است برای غواصی هنرمندان و هنرپژوهان در اعماق اقیانوس هنر که تا به حال به آن سفر نکرده بودند.

۱۲ آبان ۱۳۹۶
چگونه اخبار روی دید ما از دنیا تاثیر می گذارد؟

چگونه اخبار روی دید ما به دنیا تاثیر می‌گذارند؟

خانم آلیسا میلر از چگونگی مدیریت جریان خبری رسانه‌های آمریکایی می‌گوید

فضای حاکم بر رسانه‌های خبری در جامعه غرب، به دنبال اخبار ارزان و طرح خبرهایی خاص از زندگی سلبریتی‌هاست. غالب بودن این گونه خبرها و رویکرد رسانه‌ای آن سدی…

۱۲ آبان ۱۳۹۶
صداها چه کسانی را در آثار حاتمی کیا نمایندگی می‌کنند؟- حاتمی ­‌کیا

صداها در سینمای حاتمی‌کیا

بررسی اجمالی دیدگاه اجتماعی ابراهیم حاتمی کیا در آثار وی

گر اثری قصد بازنمایی فقط یک دیدگاه را داشته باشد، آن را تک صدایی و اگر بیش از یک صدا را فریاد بزند چند صدایی است. حاتمی­ کیـا کـارگردانی است که بیشتر آثارش در ژانر‌های اجتماعی ساخته شده و تلاش وی معطوف بـه رصدکردنِ اوضاع اجتماعی- سیاسی ایران در دوره­‌های مختلف پس از انقلاب با محوریت جنگ و اتفاقات پس از آن بوده است.

۱۱ آبان ۱۳۹۶

سینمای ایران و فقر

دو قطب سینمای ایران؛ بی‌هویتی و سطحی‌زدگی

سینما به‌عنوان ابزاری که به تبع خود، می‌تواند نهادسازی کرده و از طریق کارکردش با متن زندگی فردی و اجتماعی یک جامعه درگیر شود، ساحتی است که در حصار ابزار به ظاهر بی‌روح تمدن مدرن گرفتار نمانده و واجد روحی ممزوج با متن زندگی بشری می‌شود که اصل حیات را در حیث چگونگی آن معین می‌کند و همچون دیگر مقولات مدرن، از ساحت چگونگی به تعیین چیستی راه می‌یابد. ابزاری با این ویژگی، قطعا جوهر و ماهیتی دارد که باید مورد تامل واقع شود تا بتوان از کارکردش به بهترین نحو، بهره‌مند شد. پرسش اصلی اینجاست که آیا این تامل نظری درخصوص سینما در پهنه فرهنگی جامعه ایران (چه قبل از انقلاب و چه بعد از انقلاب) رقم خورده است؟!

با اندک تاملی درمورد  فیلم‌های سینمای ایران، نگاه کارگردانان ایرانی، زاویه دید منتقدان جامعه سینمایی و اساتید مختلف سینما و هنر، می‌توان قضاوتی فی الجمله کرد و مشت را نمونه خروار گرفت و تعمیم به کل داد. متاسفانه جامعه خود روشنفکر خوانده سینمای ایران چه در طیف کارگردانان چه در طیف منتقدان و… سال‌ها است که بدون توجه به نگاهی هندسه‌گون درخصوص مدرنیته و جایگاه یک پدیدار (پدیدار سینما) در این هندسه، مدام به تقلیدی کریه از جامعه انتلکتوئل غربی دست می‌زند و با دست آویز کردن ادعاهای امثال نوئل کرول، ژیل دلوز، پیتر هارکورت و… سعی دارد خود را صاحب کرسی در حیطه نظری سینما جلوه دهد منتهی افسوس که نمی‌داند سینما اولا، یک پدیداری است در هندسه معرفتی و هستی شناسانه کلان‌تری به نام جهان مدرن و این جهان علاوه بر اصول بنیادی خاص، پیوستاری است ۲۶۰۰ ساله و بدون تامل عمیق درخصوص این پیوستار و سپس تعیین جایگاه سینما در این حیطه کلان، نمی‌توان به سینما آنگونه که باید باشد، در جامعه ای دیگر دست یافت.

از دیگر سو، جریان مذهبی سینمای ایران، در برهه‌ای در دهه ۷۰ وارد تاملات نظری و بنیادین درخصوص سینما شد اما متاسفانه این حرکت، تنها آغازی محسوب می‌شد که بعد از آن، استمرار و بقا نیافت و اکنون، جریان مذهبی سینما به دست افرادی افتاده است که صرفا با نگاهی عمل‌گرایانه و توام با دغدغه‌های مهم دینی، به ساحت آثاری می‌پردازند که فاقد حیث فنی و تکنیکال می‌باشد. برخی از افراد این طیف نه تنها از جایگاه سینما در پیوستار جهان مدرن بی‌اطلاع اند بلکه اعتقادی به کسب آگاهی در این مورد ندارند و با نگاهی بسیط نسبت به سینما و کارکردش، سعی در به تصویر کشاندن عمده دغدغه‌ها و مطالب مذهبی دارند.

محصول این دو ضعف بنیادین در دو طیف مختلف جامعه سینمایی ایران چیزی نیست جز، سطحی‌زدگی سینما در بستر جامعه ایرانی و دمیدن بر کالبد تهی از معنای سینمای ایران.

۱۰ آبان ۱۳۹۶

سینمای ضدمذهب

حکایت مهجوریت دین در سینمای جمهوری اسلامی ایران

مذهب علیه مذهب! این بود رازی که ابلیس در گوش مطیعانش زمزمه کرد. چه شد که فیلم‌سازان در عرصه سینما کمر به تضعیف دین بسته‌اند و با استمداد از شیطان، مذهب را وارونه جلوه می‌دهند؟! جوان جویای نامی حکم شرعی و مسلّمی را در فیلم خود منافی مروت و همچنین خشن نشان می‌دهد و دیگری موضوع تجاوز به عنف را با ادعای اثری دینی دکوپاژ می‌کند! آن یکی با ریش آنکادر شده و ادعای اسلام طلبی، زندگی فاحشه‌ای را دراماتیزه می‌کند و در این میان عده‌ای از مردم کشور اسلامی‌مان که به سینمایشان اعتماد کرده‌اند روز به روز بر شک و تردیدشان افزوده خواهد شد. در این زمان که امری غلط و باطل را در غالب حق نشان داده و ریشه این علف هرز را در او فرو برده‌اند، بهترین فرصت برای شیطان است که با حرکت دست راست خود، لرزه‌ای را بر جان دیانت و انسانیت بیافکند! و چه زیبا این آیه جای می‌گیرد که: {یا ایها الذین آمَنوا آمِنوا} (۱)

مگر دین با شما چه کرده است که هر چه کم بود و نقص در ذات خود را به او نسبت می‌دهید؟ چگونه می‌شود اکثر مردان متدینِ بر پرده سینما افرادی به دور از مدرنیته و عقب‌مانده نشان داده شده و زنان موفق این طیفِ از فیلم‌ها افرادی با سبک زندگی غیر اسلامی به نمایش در می‌آیند؟

مگر چادر با شما چه کرده است که پس از قاب بندی تحقیر آمیز این مقوله، در قهقهه مستانه خود، شیطان را به تبریک به خود دعوت می‌کنید؟! چرا بسیاری از فیلم‌های این روزها را که مورد مراجعه قرار می‌دهیم چهار عنصر الحاد، مدرنیته، فمینیسم و آزادی را در شخصیت‌های مثبت و به اصطلاح سفید فیلمنامه‌های سیاه‌تان شاهد هستیم و مردان متدین را عقب مانده، مرد سالار و مستبد قاب می‌بندید؟

فلان فیلمساز مثلاً ایرانی که فیلم‌اش از روی ضد ایرانی بودنش به مشهورترین جشنواره فیلم جهانی راه یافت، به راستی چگونه از این عناصر بهره برد و قند را در دل معاندین وطن خود آب کرد؟ در این فیلم زنی باردار با پوششِ چادر و البته مذهبی را در نقش پرستار پیرمردی ناتوان می‌بینیم که شوهر او نیز مردی متعصب، عصبی، مرد سالار و با ظاهری دینی قرار داده شده است!

از آن سوی، بازیگران طرف دیگر ماجرا را زن و مردی امروزی با شرایط مالی مناسب و دارای زندگی‌ای که رنگ و لایه‌ای از دین در آن رویت نمی‌شود و نقطه تهوع فیلمنامه آنجا است که این خانواده مذهبی برای آن زن و شوهر بی‌دین خدمت کرده و نان از دست آنان می‌گیرد! حال سوال اصلی اینجا مطرح می‌شود چگونه فیلم‌ساز در کشور اسلامی خود، دست به چنین شناعت و جسارتی می‌زند؟ احتمال اول این است که جایزه جشنواره‌های آن سوی آب را دیده و با حرص و ولعی شرم آور، بَزم مَسرّت اجنبیان را نوکری می‌کند و احتمال دوم آن است که ناکارآمدی برخی از مدیران، جسارت بازنمایی نفْس ناآگاه و همچنین بیان خاطرات شرم آور زندگی فیلم‌ساز را به او می‌دهد.

به کجا رسیده‌ایم که بسیاری از مدیران سینمایی کشور با ادعای دین و فرهنگ به صندلی مدیریت تکیه می‌زنند در حالی که مدیریت را به نامدیران بی وطن سپرده و به مانند کودکی اظهار شوق می‌نمایند؟!

چگونه بگوییم که مدیریت فرهنگ، زندگی زناشویی شما نیست که در پی به دست آوردن دل محبوبتان دست به هرکاری بزنید! و امان از روزی که برای رضایت فلان سینماگر لااُبالی، دست در کیسه دولت فرو برده و با تکیه بر سواد علیل خود از رسانه، به فحاشی و توهین او به مردم و همچنین خانواده خود کمک کنید!

۱-آیه ۱۳۶ سوره مبارکه نسا

۰۹ آبان ۱۳۹۶
بررسی حوزه علوم اسلامی دانشگاهیان به عنوان متولی فقه هنر و رسانه

آیا فقه هنر و رسانه متولی دارد؟

مصاحبه با حجت الاسلام معتمدی پیرامون عملکرد حوزه علوم اسلامی دانشگاهیان به عنوان متولی فقه هنر و رسانه

حوزه علوم اسلامی دانشگاهیان، نهادی نوپا است. همان طور که از نام آن استباط می‌شود رسالت پیوند بین دانشگاه و حوزه از وظایف آن است و متولی فقه هنر و رسانه می‌باشد. این ارتباط به نحوی است که مبانی و مبادی محتوایی فقهی، شرعی، فلسفی و کلامی نسبتی با هر رشته علمی دانشگاهی برقرار می‌کند. این نسبت به نحوی به ارتقای سطح نظری دانشجو منتهی می‌شود و سطح مطالبات و عمق مطالعاتی او می‌افزاید. اینکه تا چه میزان حوزه علوم اسلامی دانشگاهیان در رسیدن به این مقصود موفق بوده است پرسش‌هایی است که برای رسیدن به پاسخ آنها از حجت الاسلام و المسلمین معتمدی مدیر حوزه علوم اسلامی دانشگاهیان دانشگاه صدا و سیما جویا شدیم.

۰۹ آبان ۱۳۹۶

Top