تکرار، مسکنی برای جامعه رنگ باخته-وضعیت تمدنی غرب درانیمیشن کوتاه «یکسان»- رسانه انقلاب

تکرار، مسکنی برای جامعه رنگ باخته

انیمیشن/ وضعیت تمدنی غرب در انیمیشن کوتاه «یکسان»

نویسنده: مهدی فیض


رسانه انقلاب
: انیمیشن کوتاه یکسان «Alike» محصول مشترکی از «دنیل مارتینز لارا» و «رافا کانو مندز» محصول ۲۰۱۵ است.
در عصر حاضر در جوامع غربی دیگر کمتر خبری از حضور فلاسفه بزرگ گفتمان‌ساز و اندیشمندان جریان‌ساز است. در این روزها ژورنالیست‌ها، رسانه‌ها، هنرمندان و خاصه فیلم‌سازان در کانون توجه هستند. این که چه عواملی سبب حضور و مرجعیت قرار گرفتن این طیف شده است جای تامل بیشتری دارد.
در این اثر مفهوم تکرار هم چون انیمیشن چرخ دنده‌ها ، مفهوم محوری است. روزمر‌گی در زیست کارمندی و آموزشی مسئله بنیادین این انیمیشن است. پدر هر روز فرزندش را همراهی می‌کند و کودک با حجم انبوهی از کتب آموزشی در کیفش راهی مدرسه می‌شود. کارگردان با تکرار لحظه‌های زندگی کودک و پدر ما را با حیات آونگی آنها بیشتر آشنا می‌کند. کودک همیشه در مسیرش در فضای سبز محیط همراه با ویلون‌‌زن قصه همذات‌پنداری می‌کند. ویلون‌زن روایت ما گویی نشانه‌ای از یک ندا و نجوای درونی است و کودک قصه ما چون معصوم‌تر و فطری‌تر از پدر و جامعه‌اش زیست می‌کند، با این نجوا بهتر ارتباط برقرار می‌کند. پدر در محیط کارش با حجم انبوهی از پرونده‌ها، آدم‌ها و لحظه‌های تکراری همراه است و خودش هم در این فضا رنگ می‌بازد و تنها فرزندش او را به رنگ حقیقی خود باز می‌گرداند. کودک قصه ما روایت خودش را از مشق مدرسه می‌گوید. بیشتر نقاشی می‌کند و این فضا برای ما تداعی‌گر خلاقیت اوست. این خلاقیت زیاد ماندگار نیست و پدر و زیست کارمندی‌اش مانع از نشاط و شادی درونی کودک می‌شود . ویولن‌زن که آیت فطرت است، می‌رود و حالا کودک کاملاً همرنگ جامعه می‌شود. از نکات برجسته این اثر هم‌رنگ شدن کودکان با بزرگسالان است. این آینده حیاتی جوامع غرب را نشان می‌دهد.
انیمیشن «یکسان» ، ابعاد درونی تمدن را نشان می‌دهد. تمدن غرب در عصر حاضر چهره‌اش غرق در لذت، ولی درونی غمگین، خسته و خمیده دارد.
ذکر این مطلب هم مهم است که هیچ زنی در این اثر دیده نمی‌شود. شاید توجیه مینمالیستی بودن اثر دلیل موجهی برای نبود زن در این اثر باشد؛ اما مسئله عمیق‌تر از این حرفها است. زن در اندیشه و فرهنگ غربی نماد سرزمین است. جامعه ترسیم شده در این اثر و سردی حاکم بر آن نشان از نبود زن، خانواده و فروپاشی آن است. یکی از شاخص‌ترین عوامل شکل‌گیری یک سرزمین و جامعه حضور زن و مرد، ازدواج، بارداری و تشکیل خانواده است که در این اثر خانواده‌ای بی مادر نمود پیدا می‌کند.
در پایان «یکسان» ، پدر نقش ویولن‌زن را به خود می‌گیرد. این حرکت به مانند مسکنی در این دنیای یکدست، تکراری و رنگ باخته می‌ماند.

هم چنین بخوانید:
چرخ دنده‌های تکرار

 

به این مطلب امتیاز دهید:
12345 (رای دهید)
Loading...

دیدگاه بگذارید

اولین نفری باشید که دیدگاه می‌گذارد

مطلع شدن از

Top