پویش ققنوس؛ از مردم، برای مردم - اولین روز برگزاری پویش تئاتر مردمی ققنوس - رسانه انقلاب

پویش ققنوس؛ از مردم، برای مردم

گزارشی از اولین روز برگزاری «پویش تئاتر مردمی ققنوس»

نویسنده: مسعود امجدیان
گزارشی از اولین روز برگزاری پویش تئاتر مردمی ققنوس

رسانه انقلاب: دیروز صحنه‌هایی متفاوت در خیابان‌ها و ایستگاه‌های متروی تهران رقم خورد. مردمی که طی سال‌ها ارتباطشان با نمایش قطع شده است، جوانان هنرمندی را در میان خود و کنار خیابان یافتند که آمده‌اند برای آن‌ها هنرنمایی کنند. آمده‌اند حرفی را بزنند که دردهای لحظه لحظه زندگی مردم نجیب را روایت می‌کند.
جنبش «رسانه انقلاب» با ترتیب دادن نمایش‌های خیابانی با عنوان «پویش تئاتر مردمی ققنوس» سعی دارد یک بار دیگر نمایش را به مردم برگرداند. این اتفاق در دو سطح می‌افتد. اولا این هنرمند است که به خیابان و کنار مردم می‌رود و مردم نیاز نیست وجهی را پرداخت کنند. این در شرایطی است که امروز قیمت بلیط‌های تئاتر حتی برای خانواده‌هایی با سطح اقتصادی متوسط نیز، سنگین است. ثانیا این بار موضوع نمایش‌ها دیگر درباره روابط عاشقانه و خیانت و شوخی‌های جنسی نیست. این بار حرف از درد مردم است. از بی‌کاری است. از فقر است. از اختلاس و ویژه‌خواری و آقازادگی است.
جوانان هنرمند «پویش تئاتر مردمی ققنوس» روز گذشته در ایستگاه متروی شهدا با اجرای سرود، در ایوان انتظار میدان «ولیعصر عج الله تعالی فرجه الشریف» و میدان «امام حسین علیه السلام» با اجرای تئاترهایی با مضامین مردمی، لحظاتی مردم را حقیقتا میخکوب کردند.
یکی از مخاطبین پیرمردی بود که گفت بازنشسته ارتش است و از بچه‌های پویش بابت اینکه به خیابان آمده‌اند و درد مردم را می‌گویند تشکر می‌کرد. مرد میانسالی بعد از دیدن نمایش «آقا زادگی» می‌گفت: خدا می‌داند این درد امروز من است. مدت‌هاست بیکارم و اگر پارتی داشتم بسیار راحت‌تر شغلی پیدا می‌کردم. مردم دورم حلقه زده بودند. هر کس دردی را می‌گفت. از طرفی از اینکه کوچک و بزرگ دورم حلقه زده بودند خوشحال بودم، ولی از طرف دیگر شنیدن این همه درد که کسی به آن‌ها توجه نکرده است جگرم را آتش می‌زد. یکی صف جمعیت را کنار زد و مقابل من ایستاد و گفت: کاش مسئولین را دعوت می‌کردید که بیایند و این مشکلات را ببینید. وزرای دولت را دعوت می‌کردید. کسی گفت: کاش صدای ما را به گوش مسئولین برسانید.
لحظه‌ای پر از حس مسئولیت بودم. اما من که سمتی و مقام و قدرتی ندارم. آیا آن‌ها که امروز توانایی دارند احساس مسئولیت نسبت به این مردم شریف و مظلوم می‎‌کنند؟
«پویش تئاتر مردمی ققنوس» موفق شد هرچند در سطحی کوچک اما موثر هنر را در خدمت مردم درآورد. مردم وقتی می‌بینند حرف و درد آن‌ها در اثر هنری هست، حاضرند سرپا بایستند و تماشا و حمایت کنند.
من از خیلی‌ها پرسیدم. آنجا کسی نبود که بتواند ۸۰۰۰۰۰ تومان بدهد و یک بلیط تئاتر بخرد. آخر کل حقوق  ماهیانه برخی از آن‌ها همین قدر بود.

 

به این مطلب امتیاز دهید:
12345 (رای دهید)
Loading...

دیدگاه بگذارید

اولین نفری باشید که دیدگاه می‌گذارد

مطلع شدن از

Top