سهم مردم از تئاتر کجاست؟ - مصاحبه با «امیر نصیربیگی» درباره تئاتر مردمی - رسانه انقلاب

سهم مردم از تئاتر کجاست؟

مصاحبه با «امیر نصیربیگی» درباره تئاتر مردمی

مصاحبه با «امیر نصیربیگی» درباره تئاتر مردمی

رسانه انقلاب: گفتگو با «امیر نصیربیگی» مدیر عامل «انجمن تئاتر انقلاب و دفاع مقدس» فرصت مغتنمی بود تا بتوانیم نظرات این مدیر فرهنگی و هنری را درباره تئاتر مردمی و خیابانی در آستانه پویش مردمی «ققنوس» بشنویم. آنچه در ادامه می‌خوانید مصاحبه «رسانه انقلاب» با ایشان است.

تعریف شما از تئاتر مردمی چیست؟

تئاتر بدون مردم معنا ندارد، مخاطبین تئاتر مردمی هستند که از طبقات و لایه‌های گوناگون اجتماع می‌باشند. ما تئاتری که بخواهد مخاطبین خود را از میان اقشار گوناگون مردم انتخاب نکند سراغ نداریم مگر موارد خاصی باشد. اما در هر حال تعریف خاص خودم از تئاتر مردمی این است که دغدغه‌های مردم در آن بیان می‌شود و در روند تولید و اجرای آن سهیم باشند و اتکای به دولت نداشته باشد. یعنی اینکه بدنه مدیریتی آن دولتی باشد و مردم با کمک تشکل‌های مردم‌نهاد در آن سهیم باشند درست نیست، در تمام قسمت‌های آن مردم باید حضور داشته باشند. پس چه در بخش مدیریتی و اجرایی آن و چه در بخش هنری و مخاطبین آن حضور مردم الزامی است. اینگونه است که این تئاتر تئاتر مردمی می‌شود.

پس شما مولفه نزدیکی مردم به تئاتر را از مولفه‌های اصلی آن می‌دانید.

از ارکان و اصل‌های حقیقی این برنامه مردم هستند. ما باید به میان مردم برویم و در میان اقشار گوناگون جامعه و بطن‌های آن حضور داشته باشیم و کارهای نمایشی را از نزدیک در میان آنان به نمایش بگذاریم. و همانطور که گفته شد در بخش‌های مختلف مدیریتی و مخاطبین حضور داشته باشند و این فاصله بین مردم و تئاتر را کم‌تر و کم‌تر بکنیم.

تئاتر مردمی آیا همان تعریف تئاتر بی چیز یا آوانگارد را دارد؟

خیر، اینگونه تئاتر که شما از آن صحبت می‌کنید یک گونه خاص از تئاتر است که مخاطب خاص خودش را دارد و البته کلیت تئاتر این نیست. تمام جامعه و اقشار گوناگون نیازمند تئاتر هستند و ما باید ملاک‌ها و ویژگی‌های ملی و بومی خودمان را در این حوزه ارائه کنیم. ما باید تمام چیزهایی که می‌خواهیم در تئاتر مردمی استفاده کنیم بویژه عنصر متن بهره ببریم. مقام معظم رهبری در جمع دانشجویان به این نکته تاکیید کردند، خصوصا به ویژگی تاثیرگذاری تئاتر و بعد هم روی این نکته تاکید کردند که تئاتر و هنرمندان آن می‌توانند مفاهیم و ارزش‌های دینی و اسلامی را بیان و تبیین کنند. بنابراین ما باید از عنصر متن برای بیان چالش‌ها استفاده زیادی کنیم و بعد هم این را در جمع مردم اجرا کنیم. اگر کار ما اینگونه باشد که در جمع مردم و برای مردم باشد و از جنس ایشان باشد بازخورد و نتیجه بهتری را خواهد داشت.

نیاز امروز ما به ورود به تئاتر مردمی یا به تعبیر بهتر رفتن هنرمند به میان مردم چقدر احساس می‌شود؟

هنرمند خودش را برای مخاطب آماده می‌کند و مخاطبینش هم مردم و جامعه هستند. خوب این یک اصل بدیهی است که باید خودش را به سمت مردم و جامعه ببرد و اثر بگذارد و تاثیر هم بپذیرد. نظرات مثبت و منفی و انتقادی را دریافت کند. بنظر من هیچ هنرمندی نمی‌تواند بدون هیچ پشتوانه مردمی در امر تخصصی خودش موفقیت داشته باشد مردم به عنوان سرمایه اصلی تئاتر هستند. مگر می‌شود که امروز در جامعه ما تئاتری تولید شود که هدفش جلب رضایت مردم نباشد یا به سمت موضوعات و دغدغه‌های مردمی حرکت نکند. در این صورت هنرش مقبولیت و وجاهت مردمی را نخواهد داشت.

در شرایط کنونی آیا مردم حتی در قشر متوسط هم می تواند سرانه عادلانه ای در تماشای تئاتر داشته باشد؟

مردم ما سرمایه اصلی تئاتر هستند و در این زمینه سهم روشنی دارند. ما باید بتوانیم تئاتر را چه از نظر کمی و کیفی ارتقا بدهیم و باید نگاه‌هایی که معتقد است که تئاتر برای بخشی از مردم است مانند روشنکفران و… درهم شکسته بشود. تئاتر برای مردم و همه اقشار آن است آن هم با مضامین مختلف. یکی از موارد عدالت فرهنگی توسعه فرهنگی است. ما باید کارها را با کیفیت بهتری تولید بکنیم و به ارتقای تئاتر فکر بکنیم و در تمام بخش های کشور تئاتر را برپا کنیم. اگر تئاتر در بخش‌هایی از شهر و کشور اجرا می‌شود که فقط بخشی از مردم می‌توانند تئاتر ببینند باید با توزیع سوپسیت‌ها و یارانه‌ها کاری بکنیم تا تمام مردم بتوانند بیایند و تئاتر تماشا کنند. تئاتر به عنوان یک هنر مادر می‌تواند در کم کردن بزهکاری‌های اجتماعی و توسعه فرهنگی نقش مهمی داشته باشد. بنظر من هنوز این مقوله محقق نشده است و باید متولیان این موضوع زودتر دست بکار بشوند و کاری بکنند.

چرا با این اوصاف تئاتر به نظر مردم یک هنر و مقوله خاص است که برای برخی از طبقات مردم فقط ساخته شده است؟

شاید ما به طوری برنامه‌ریزی کرده‌ایم که انگار تئاتر یک هنر ویترینی است و برای بخشی از مردم است. الان یکی از بخش‌های تئاتر مردمی، محیطی است که در میان مردم و از نزدیک با آنان در ارتباط است. مردم کمی وقت می‌گذارند به اندازه یک ربع و بیست دقیقه و بدون هزینه زیادی. پس ما باید طوری برنامه‌ریزی کنیم که تئاتر را به تعداد زیاد و در شرایط مختلف و در دسترس مردم قرار بدهیم، مردم با کمترین هزینه و یا بدون هزینه تئاتر را تماشا کنند. نکته مهم دیگر این است که باید ببینیم تئاتر چقدر دغدغه‌های امروز مردم ما را بیان می‌کند؟ چقدر موضوعات تئاتر امروز موضوعات مورد نظر مردم ما را بیان می‌کند؟ بسیاری از موضوعات و فضاهای تئاتر امروز ما روشنفکری یا آوانگارد است.

تئاتر مردمی آیا محقق کننده عدالت فرهنگی درعرصه تئاتر برای مردم می باشد؟

اگر به معنای واقعی کلمه باشد بله، محدود به یک نگرش و قلمروی جغرافیایی خاص نباشد، گستره موضوعاتش خیلی فراخ‌تر باشد و دغدغه‌های اصلی مردم را بیان بکنیم. اگر این اتفاق بیافتد و به یک پویش تبدیل می‌شود و می‌تواند محقق کننده عدالت فرهنگی باشد.

از اینکه وقت خود را در اختیار ما قرار دادید تشکر می‌کنم.

هم چنین بخوانید:

گوشه ایستگاه

تئاتر مردمی هیچ نسبتی با تئاتر آوانگارد ندارد

تئاتر مردمی یعنی آوردن تئاتر حرفه‌ای به میان مردم

«تئاتر مردمی» بدون مردم هیچ است

 

به این مطلب امتیاز دهید:
12345 (رای دهید)
Loading...

دیدگاه بگذارید

اولین نفری باشید که دیدگاه می‌گذارد

مطلع شدن از

Top