مصیبت آن است که مکتب بمیرد - رسانه انقلاب

مصیبت آن است که مکتب بمیرد

نویسنده: مهدی کاوه

امروز که “دختر بدر الدجی امشب سه جا دارد عزا”، دل درگیر مصائب است.
تاریخ اسلام از صدر تا به حال مشحون اتفاقات تلخ و شیرین است. از شکستن سرها و ریخته شدن زباله تا شکستن دندان مبارک. از شکافته شدن سر در محراب تا سر در چاه کردن علی(علیه السلام). از دادخواهی خانه به خانه زهرا (سلام الله علیها) برای علی تا مسمار در، از مذل المومنین شنیدن تا زهر همسر و ابر مصیبت شام وکربلا.
اما آنچه همچنان پابرجا است گریه و زاری از یک سو و فریاد و هیاهو از سوی دیگر است. گریه و زاری برای زخم و جراحت است و فریاد و هیاهو برای تظلم خواهی و رساندن پیام مکتب. اسلام به همین هیاهو و فریادها زنده است چرا که به فرموده پیر فرزانه این محرم و صفر است که اسلام را زنده نگه داشته”. ناگفته پیدا است که مصیبت بزرگ نه بریده شدن سر یا حتی حنجر طفل شش ماهه که غارت مکتب است.
غایت این همه روضه و علم و کل بیان، همین جمله است که حضرت سیدالشهدا (علیه السلام) بیشتر از آن که تشنه آب باشد تشنه لبیک بود و آنچه طاقتش را سر آورد نه تشنگی که نشنیدن پاسخ در جواب هل من ناصرش بود. این دغدغه کماکان مسئله اول است به خصوص در میان نخبگان و خواص. آنچه که در این سال‌های متمادی نصرت و یاری دین خدا را سد کرده دنیا خواهی و دنیا طلبی، به‌ویژه در میان نخبگان و خواص بوده است؛ چرا که به قول رهبری معظم اگر خواص پایشان در مقابل دنیا بلغزد حسین بن علی‌ها به مسلخ کربلا خواهند رفت.

به این مطلب امتیاز دهید:
12345 (رای دهید)
Loading...

دیدگاه بگذارید

اولین نفری باشید که دیدگاه می‌گذارد

مطلع شدن از

Top