اگر مهرشان من حکايت کنم - پروژه «سی» با حضور همایون شجریان افتتاح خواهد شد -رسانه انقلاب

اگر مهرشان من حکایت کنم

پروژه «سی» با حضور همایون شجریان در سعدآباد افتتاح خواهد شد

نویسنده: حمید صنیعی‌منش
پروژه «سی» با حضور همایون شجریان در سعدآباد افتتاح خواهد شد- شاهنامه

رسانه انقلاب: پروژه «سی» که اجرای نمایشی و موزیکال از شاهنامه فردوسی است در ماه آینده با همکاری همایون شجریان، سهراب پورناظری و بازیگرانی چون مهدی پاکدل و سحر دولتشاهی در مجموعه فرهنگی سعدآباد برگزار خواهد شد.

شاهنامه مثل یک دریا است. هم عشق و عقل دارد، هم عرفان و حماسه. داستان‌های زال و رودابه، رستم و تهمینه، هفت‌خوان و جنگ سیستان همگی حماسه و عشق را توامان دارند. و البته نعت و ستایش‌های حکیم فردوسی و ارادت او به آستان اهل بیت (علیهم السلام) را نباید فراموش کنیم.

خواننده با شاهنامه از هر چشمه آن یک جرعه می‎نوشد، چه از حماسه و چه از عشق و عرفان. برداشت تک بعدی عاشقانه از شاهنامه به همان میزان اشتباه است که برداشت روشنفکری از ابیات حافظ. حافظی که می‌گفت: «هرچه کردم من از دولت قرآن کردم» و خود حافظ ِقرآن بود توسط شاملو در سال‌های متمادی روشنفکرانه تفسیر شد.

شاهنامه نیز شاید دچار همین سانحه شود و بیشتر از آن که حکمت آن که ماحصل تلاقی عقل و عشق است دیده شود، دچار همین نگرش تک بعدی شده و تنها نگاه عاشقانه بر آن سایه افکند. جدای از آنکه لحن و بیان شاهنامه خود حماسی است و اصلا در ادبیات حماسی ما قرار می‌گیرد، اشعار عاشقانه آن نیز حماسه انسان در تقابل با دشواری‌ها و سختی‌های جهان است حتی از دست دادن فرزند. انسان شاهنامه حتی در این لحظات اتکای خود بر خداوند منان را از دست نمی‌دهد و مثل یک مرد در مقابل سختی‌ها ایستادگی می‌کند. در وجود مهر، عشق و عاطفه در شاهنامه شکی نیست و ما نیز در آن تردیدی نداریم در عین‌ حال محوریت اصلی داستان‌ها و متن هم نمی‌باشد.

آری شاهنامه کتاب جنگ نیست ولی کتاب عاشقانه هم نیست، شاهنامه کتاب حکمت و حماسه است و تفسیر رمانتیک از آن کاری بیهوده و عبث است. ناگفته نماند که عشق خود از بن‌مایه‌های داستان‌های حماسی بوده و بیرون کشیدن آن از حماسه اساسا روش غلطی است.

بنظر می‌رسد پروژه «سی» خصوصا بدلیل ترکیبش با برخی آوازهای متفرقه عاشقانه این گروه و همینطور آهنگ‌هایی که با نسل نوجوان و جوان همخوانی دارد، بیشتر یک برنامه عاشقانه برای علاقمندان موسیقی است. ای‌کاش این برنامه حداقل سنت پرده‌خوانی و نقالی‌خوانی را به گونه‌ای موسیقایی ترویج بدهد و در نهایت یک کار تصویری از حماسه‌ها و حکمت‌های این اثر سترگ ایران اسلامی باشد.

حذف وجه اسلامی شاهنامه و شعر فردوسی در این برنامه هنری نیز ضعف بزرگ دیگری است. خواندن ابیاتی که نشان از ارادت فردوسی به حضرت علی (علیه السلام) است چه اشکالی به کار وارد می‌کند؟

منم بندهٔ اهل بیت نبی
ستایندهٔ خاک و پای وصی

گر چشم داری به دیگر سرای
به نزد نبی و علی گیر جای

گرت زین بد آید گناه منست
چنین است و این دین و راه منست

برین زادم و هم برین بگذرم
چنان دان که خاک پی حیدرم

همانطور که می‌بینیم در اینجا و در دیگر ابیاتی که نشان از عشق و علاقه وافر فردوسی نسبت به خاندان وحی است، لحن وی همچنان حماسی است و زبان رمانتیک و تغزلانه را انتخاب نمی‌کند.
باید بپذیریم که این کتاب، کتاب حماسه، نبرد، رشادت و در یک کلام پهلوانی است. اجرای برنامه هنری دراماتیک عاشقانه از این اثر ظلم به فردوسی، شاهنامه و مخاطب این کتاب مهم ادبیات ایران اسلامی است.

به این مطلب امتیاز دهید:
12345 (رای دهید)
Loading...

دیدگاه بگذارید

اولین نفری باشید که دیدگاه می‌گذارد

مطلع شدن از

Top