ترامپ در همه جا هست! - نگاهی به سخنرانی ترامپ در سازمان ملل - رسانه انقلاب

ترامپ همه جا هست!

نگاهی به سخنرانی اخیر دونالد ترامپ در سازمان ملل

نویسنده: فرزاد میرحمیدی
ترامپ

سخنرانی سران و مقامات کشورهای مختلف در مجمع عمومی سازمان ملل معمولاً نمادین و مهم است. از آن جهت نمادین است که معمولاً فرد حضور یافته از هر کشور فرستاده و نماینده تمام مردم آن کشور است و مهم است زیرا این نماینده، بازگو کننده آمال و بیانگر عمده‌ترین مسائل جهانی و بین المللی برای مردم و هم‌وطنان خویش است.

این نمایندگی و به عبارتی وجه نمادین این سخنرانی‌ها، بخصوص برای ایالات متحده- از آنجا که این اجلاس در مقر سازمان ملل و در خاک آن کشور برگزار می‌گردد و بدین سان ایالات متحده، هم به لحاظ مادی و هم به لحاظ معنوی، خود را صاحبخانه و اساساً پدرخوانده سازمان ملل نیز می‌پندارد- اهمیتی دو چندان می‌یابد و به هر حال سخنان رئیس جمهور این کشور، چه در خصوص تغییراتی در ساختار این سازمان و چه در مورد دیگر سیاست‌های جهانی، از زوایا و ابعاد گوناگون مورد تفسیر و توجه قرار می‌گیرند.

اما تفسیر یا در واقع واکنش برخی از دولتمردان و چهره‌های سیاسی به این سخنان، خود شنیدنی است. از نیکولاس مادرو- رئیس جمهور ونزوئلا- که ترامپ را “هیتلر جدید” در سیاست بین الملل توصیف کرد تا محمد جواد ظریف- وزیر خارجه کشورمان- که به آن “قرون وسطائی و نفرت آلود” اطلاق کردند، وزیر خارجه ی سوئد، رئیس جمهور فرانسه و از همه جالب‌تر هیلاری کلینتون- رقیب آقای ترامپ از حزب دموکرات- که این سخنان را “سیاه و خطرناک” خواند.

هنوز یادمان نمی‌رود حضور خوانندگان و بازیگران و دیگر چهره‌ها و ستارگان هالیوودی در کمپین‌های انتخاباتی خانم کلینتون چه شور و حرارتی به پا می‌کرد و همچنین در خاطرمان خواهد ماند که این سخنان آقای ترامپ در حالی انجام شد که در جریان برگزاری مراسم “اِمی”، استیون کولبر- مجری مراسم که از منتقدان همیشگی آقای ترامپ بوده است- با طعنه به رئیس جمهور کشورش می‌گوید: “اگر اِمی را به او می‌دادید، شاید برای ریاست جمهوری نامزد نمی‌شد!” و روزنامه گاردین می‌نویسد: “این روزها یکی از ستاره‌های برتر برنامه تلویزیونی واقع‌نما سکان ریاست جمهوری ایالات متحده را در دست گرفته است”.

اما اینجا در پیشینه تاریخی و هویت سیاسی- فرهنگی پدیده‌ای که “هالیوود” با تمام ارزش‌ها و جوایزش، از اِمی گرفته تا اسکار نامیده می‌شود، تضاد و تناقض و به اصطلاح ناسازه‌ای عمیق هویداست. از آنجا که پس از بمباران اتمی هیروشیما و ناکازاکی و به عبارتی پس از پایان نمادین و تراژیک جنگ دوم جهانی، سیاست‌های هالیوود در دو شاخه آشکار و برای دو هدف نهان رشد می‌کرد.

نخست: جلب توجه افکار عمومی جهان، بخصوص ملت‌های شکست خورده از جمله در اروپا، بلوک شرق و شرق آسیا و به ویژه در ژاپن، برای رهانیدن آنها از فکر شکست با انواع برنامه‌های مهیج و سرگرم کننده- سکس و اینترتیمنت- و عواطف اگزوتیک و سانتیمنتال همراه آن.

دوم: ساخت فیلم‌ها و جوایزی مانند اسکار برای تبلیغ و تلقین حقانیت غرب و به ویژه نظام کاپیتالیسم استعماری (امپریالیسم) در تمام پیروزی‌های تاریخی که اینک این نظام، به سردمداری ایالات متحده، مدعای رهبری آن را دارد.

اما همچنان این اهداف نیز گویای واقعیت‌هایی متناقض‌اند. آنچنان که به عقیده بسیاری از تحلیلگران سیاسی؛ سخنان ترامپ چه در مورد آرمان‌ها و هویت تاریخی ایالات متحده و چه در مورد آزادی دیگر ملت‌ها نیز، در خود از تضاد و تناقضی عمیق رنج می‌برند. ایالات متحده، کشوری ثروتمند، برخاسته از خاکسترهای هیروشیما و ناکازاکی، که همچنان می‌خواهد رهبر و پدرخوانده دیگر ممالک دنیا باشد حالا با بمب اتمی یا با فیلم‌ها و سرگرمی‌های هالیوودی! جریان چیست؟ آیا هالیوود تغییر مسیر داده و دیگر از درخشندگی نیم قرن پیش ستارگانش خبری نیست؟ و یا اینکه دیگر بمب‌ها و موشک‌های آمریکائی گره‌گشای سیاست‌های امپریالیستی آن کشور نیست و به همین جهت ترامپ گیج و خشمگین شده است؟ آیا ترامپ خشمگین و در رنج است؟ آیا هالیوود و ستارگانش از اینکه ترامپ رئیس جمهور آنها شده است خشمگین‌اند؟

جریان این است که بله، سلبریتی‌ها و ستارگان هالیوودی از ترامپ خشمگین‌اند. نه به این علت که ترامپ را دوست ندارند یا مثلاً با نحوه رفتار یا آرایش و گریم او- که دستمایه شوخی‌های “الک بالدوین” می‌شود- مشکل داشته باشند و نه به این علت که افکار، اهداف و سیاست‌های جنگ طلبانه و قلدرمآبانه او را قبول نداشته باشند- که علی‌رغم افول هر روزه و هر ساله- بسیاری از ستارگان این فیلم‌ها و سریال‌ها، سفیران صلح در جای جای آسیا و آفریقا و در کشورهای قحطی‌زده می‌شوند یا در حمایت و به نفع مردم جنگ‌زده در دیگر کشورها می‌خوانند و هنرنمائی می‌کنند! بلکه به این دلیل که ترامپ گویای این تضاد، تناقض و دوروئی آشکار است که سال‌ها منطق هالیوودی، به اشکال مختلف سعی در نهان کردن و پنهان داشتنش، داشته است. چه در فیلم‌هایی مانند “ستیغ اره‌ای” و “نطق پادشاه” یا در “تک‌تیرانداز آمریکایی” و “گنجه رنج” و چه در سریال‌هایی مانند “خانواده امروزی” و “معاون رئیس جمهور”، ترامپ در همه‌جا هست، چه در سازمان ملل، چه در اسکار و چه در اِمی.

به این مطلب امتیاز دهید:
12345 (رای دهید)
Loading...

همچنین بخوانید:

دیدگاه بگذارید

اولین نفری باشید که دیدگاه می‌گذارد

مطلع شدن از

Top