تبلیغات ؛رسانه نرم نهادهای سرمایه داری-تأملی بر چهره رسانه‌ای بنگاه‌های سرمایه‌داری-رسانه انقلاب

رسانه‌ها؛ افسران نرم نهادهای مالی سرمایه داری

تأملی بر چهره رسانه‌ای بنگاه‌های سرمایه‌داری

نویسنده: مهدی فیض
بانک و تبلیغات و حکمت رسانه

رسانه انقلاب: در عصر حاضر بانک‌ها، بورس‌ها و بیمه‌ها عصاره وجودی تمدن غرب هستند. لایه رویین و پوستین این تمدن به رنگ طمع، قمار و غفلت در آمده است. انباشت سرمایه در دخمه‌های بانک‌ها به نحوی است که گردش سرمایه محدود به ثروتمندان و زالوهای سرمایه داری است. در جهانی که بیش از ۵۰ درصد ثروت در دست ۸ نفر است، نباید سخنی از قناعت و قسط زد، چرا که این مفاهیم در پارادایم و مخیله آنها نمی‌گنجد. آنها در مقابل مکتب «قناعت»، مکتب «یوتیلیتاریانسیم» یا اصالت سود و منفعت شخصی را علم کرده‌اند و در مقابل مفهوم «قسط» مفهوم «ایندیویژوآلیسم» یا تفرد‌گرایی را به نمایش گذاشتند.
در تمدن غرب این بانک‌ها و بورس‌ها هستند که ارزش‌های اخلاقی فردی و جمعی را می‌سازند و زندگی مردم را تحت الشعاع قرار می‌دهند. اثرات وضعی این نهادها صرفاً محدود به دنیای مردم نمی‌شود، بلکه عقبای آنها را هم به چنگ می‌آورد. بنگاه‌های سرمایه‌داری با در اختیار داشتن سرمایه هنگفت به راحتی می‌توانند منویات و تمنّیات نفسانی خویش را ترویج دهند. رسانه‌ها و پروپاگاندای رسانه‌ای افسران نرم ترسیم این چهره و توجیه آن هستند. این تبلیغات و تأثیر هژمون آنها در بازه‌های زمانی بر رشد و تکثر خود در سطح عالم افزودند به گونه‌ای که معیشت انسان‌ها به این موسسات مالی گره خورده است و حداقل برای یک بار هم که شده هر فردی پایش به محیط بانک و این موسسات باز شده است.
تبلیغات برای اثر گذاری بیشتر از علوم روانشناسی بهره گرفت. «ادوارد برنایز» خواهر زاده «زیگموند فروید» با بهره گرفتن از نظریات دایی خود به عملیاتی کردن این پروپاگاندای تبلیغاتی سرعت بخشید. «برنایز» با تکیه بر امیال و نیازهای نفسانی و غیر عقلانی فرد، به مهندسی و کنترل آن پرداخت. این مهندسی در دهه‌های بعدی به «آنارشیسم» و انقلاب‌های جنسی در خود غرب منجر شد. رسانه‌ها در نقش سیاهی لشکران تمدن غرب با مصادره کردن این انقلاب‌ها به نفع اقتصاد سرمایه‌داری عمل کردند.
بانک و نهادهای سرمایه‌داری توسط رسانه و ظرفیت بالای تکنولوژی محدودیتی برای خویش قائل نیستند و از تمام جاذبه‌های جنسی و طبیعی برای پیش بردن مقاصد خود بهره می‌برند، درکلیپ مورد نظر «اسب» به عنوان نجیب‌ترین حیوان مورد مصادره بانک معلوم الحال قرار می‌گیرد. گویی این نجابت، چابکی و زیبایی در این بانک خلاصه شده است. اینها بزک‌های رسانه‌ای است که نقابی زیبا بر چهره خبیث بانک‌ها می‌زند. بانک‌ها مرتفع‌ترین برج‌های هر شهری را به خود اختصاص داده‌اند و این مصداق بارز تبرج و جلب توجه در معماری شهری است، هر فردی ناخودآگاه بانکی در جلوی چشمش سبز می‌شود. مساجد در این معماری وحشی محو هستند و هیچ نشانی از آنها نیست. تبرج، طمع و تجمل ذات نهادهای مالی سرمایه‌داری است که هیچ نسبتی با قناعت و ساده زیستی مساجد ما ندارند. در رسانه ملی این تبلیغات به نمایش در می‌آید و ذائقه مردم را به سمت نهادهای مالی سرمایه داری هر روز بیشتر می‌کند. برای گذر از این وضعیت باید رسانه تبلیغاتی مقابله با این جریان را یافت و به برجسته کردن نهادهای دینی از جمله مساجد پرداخت.

هم چنین بخوانید:

نقاشی به نام ماهواره

به این مطلب امتیاز دهید:
12345 (رای دهید)
Loading...

دیدگاه بگذارید

اولین نفری باشید که دیدگاه می‌گذارد

مطلع شدن از

Top