نمایش در آرزوی مدیر - آیا «نصیربیگی» چراغ دل تئاتر انقلاب را روشن خواهد کرد؟ - رسانه انقلاب

نمایش در آرزوی مدیر

آیا «نصیربیگی» چراغ دل تئاتر انقلاب را روشن خواهد کرد؟

نویسنده: امیر زرگرزاده
انجمن تئاتر انقلاب و دفاع مقدس- آیا «نصیربیگی» چراغ دل تئاتر انقلاب را روشن خواهد کرد؟

رسانه انقلاب: بنیاد فرهنگی روایت در سال‌های دور انجمن‌های بسیار فعالی در زمینه‌های فرهنگی و هنری راه اندازی و به جامعه فرهنگی کشور تزریق کرد. در کنار این انجمن‌ها، انجمنی دوست داشتنی به نام «انجمن تئاتر انقلاب و دفاع مقدس» فعالیت داشت. این مکان فرهنگی پُلی میان هنرمندان این عرصه هنری با جنگ، انقلاب و دفاع مقدس شده بود و سال‌های پر تلاش و پر رونقی با مدیریت «حسین مسافر آستانه» و گروه مدیریتی خوبی که همراه خود داشت پشت سر می‌گذاشت؛ اما با خروج «سردار اثباتی» از مدیریت این بنیاد فرهنگی که برای سر و سامان دادن به آن مأموریت داشت، بار دیگر «بنیاد فرهنگی روایت» دوران افول و سقوط خود را تکرار کرد. مدیریت‌ها یکی پس از دیگری می‌آمدند و می‌رفتند. تا اینکه مدیریت به «جواد جباری» که برخی رسانه‌ها از ایشان با عنوان سردار یاد می‌کردند، رسید.

در آن زمان «انجمن تئاتر انقلاب و دفاع مقدس» به دست «حفیظ رفیعی» اداره می‌شد و حال و روز خوبی نداشت. چه بسا که «رفیعی» در ابتدا به عنوان سرپرست معرفی شد؛ اما هیچ‌کس ندانست چرا پای نامه‌هایی که به اشخاص و مکان‌های مختلف ارسال می‌کرد عنوان مدیرعامل را به خود اختصاص می‌داد. به هر حال و به هر ترفندی، مدیریت «انجمن تئاتر انقلاب و دفاع مقدس» که با عشق و علاقه هنرمندان تئاتر انقلابی و دفاع مقدسی ساخته شده بود به نوعی توسط «رفیعی» تصاحب شد. تصاحبی که می‌توانست ارزشمند و حیاتی دوباره به انجمن بخشد؛ اما گویا «حفیظ» قصه ما تنها حب مدیریت داشته و از توانایی‌های مدیریتی بی‌نصیب بود. چرا که با آمدن «رفیعی» روی کار، ارتباط هنرمندان تئاتر با این انجمن روز به روز کم رنگ‌تر و بی‌جان‌تر از قبل می‌شد و اعضای شورای سیاست‌گذاری آن بی‌انگیزه‌تر از قبل به چشم‌اندازهایش می‌پرداختند.

چند سالی از مدیریت «جواد جباری» و انجمن تئاتری که «رفیعی» در اختیار داشت می‌گذشت. در کنار فعالیت‌های فرهنگی هنری بنیاد فرهنگی روایت، سازمانی نوپا در مقابل سبقه فعالیت‌های بنیاد و به لحاظ هندسی موازی با آن در حال رشد و تکامل بود. سازمانی که در آن روزهای ابتدایی با مدیریت «حسین قنادیان» و به معاونت «اسماعیل اشرف‌نیا» انجمن‌های ادبی و هنری خود را پایه‌ریزی کرده و برای تاثیرات فرهنگی مثبت خیز برداشته بود. بله، این سازمان «بسیج هنرمندان» بود که توانست بدون حمایت‌های خصوصی و دیگر سازمان‌های فرهنگی هنری کشور فعالیت‌های فرهنگی هنری زیادی را رقم زده و جشنواره‌های بسیاری از جمله جشنواره تئاتر بسیج را در گستره عظیم برگزار کند. تئاتر بسیج همانند «انجمن تئاتر انقلاب و دفاع مقدس» دارای یک انجمن تخصصی تئاتر بود که با ریاست «حسین مسافرآستانه» کار خود را دنبال می‌کرد.

اما مرد سخت کوش و جهادی این داستان، شخصی از سرزمین حماسه‌ساز تبریز است، که پس از «اسماعیل اشرف‌نیا» به عنوان معاون امور انجمن‌ها و تشکل‌های ادبی و هنری سازمان بسیج هنرمندان منصوب شد. «امیر نصیربیگی» که با مدیریت انجمن‌های سازمان بسیج هنرمندان کشور، آن ساختار ابتدایی و شکننده را استحکام بخشیده بود، پس از کسب موفقیت‌های پی در پی برگزاری جشنواره‌های گوناگون هنری و ادبی در سطح کشور به عنوان مدیر عامل انجمن تئاتر انقلاب و دفاع مقدس منصوب شد.

هر چند «احسان محمدحسنی» که به تازگی زمام امور بنیاد نیمه مخروب فرهنگی روایت را بر عهده گرفته؛ اما با مدیریت درست رسانه فرهنگی هنری اوج، توانسته نامی در میان مدیران فرهنگی کسب کند. به هر حال در هیاهوی تغییرات ناگهانی بنیاد فرهنگی روایت، حسنی تصمیم بر عزل «علی‌رضا عاقل‌زاده» گرفت. «عاقل‌زاده» که دوران مدیریتی کوتاه و کم رمقی پس از «حفیظ رفیعی» از خود به جای گذاشته بود، خیلی زود از دنیای مدیریت کنار گذاشته شد. بگذریم از برخی انجمن های بنیاد فرهنگی روایت که بودجه های سنگین فرهنگی را به شیوه عجیبی بدون بازخورود‌های واقعی فرهنگی خرج و هر ساله هم با سماجت بر درستی کار خود، مجدداً به دنبال بودجه دیگری بودند؛ اما به نظر می‌رسد «احسان محمدحسنی» رئیس جدید بنیاد روایت، با انتخاب‌ مدیران توانا در سازه جدید بنیاد به دنبال تحولی با پایه و اساس بتونی است. چرا که انتخاب «نصیربیگی» به عنوان مدیرعامل انجمن تئاتر انقلاب و دفاع مقدس، تنها یکی از گزینه‌های مدیریتی قرص و محکم آن است. «نصیربیگی» در سازمان بسیج هنرمندان یک تنه چندین انجمن ادبی و هنری را هدایت و مدیریت می‌کرد. چه بسا که سازمان‌ بسیج هنرمندان در بسیاری از مواقع با مشکلات مالی روبرو بوده و الان در انجمن تئاتر انقلاب و دفاع مقدس با این مشکل کمتر مواجه است.

تاریخ مملو از مثال‌های نغز است و عقب گرد همیشه بد نیست. شاید علاج انجمن تئاتر انقلاب و دفاع مقدس برای زندگی سرشار از امید، پویایی و بالندگی هم بازگشت به نوع مدیریت ۱۰ سال پیش خود باشد. هنرمندان تئاتر این عرصه سال‌ها منتظر نور امیدی دوباره از سوی انجمن تئاتر انقلاب و دفاع مقدس است. آیا «امیر نصیربیگی» می‌تواند روشن کننده چراغ دل هنرمندان و منور ساختن انجمن باشد؟

هم چنین بخوانید:

«مدریک»، بایگانی و دیگر هیچ

آقای بهزادپور جای شما خالی است

به این مطلب امتیاز دهید:
12345 (رای دهید)
Loading...

دیدگاه بگذارید

اولین نفری باشید که دیدگاه می‌گذارد

مطلع شدن از

Top