هنرانقلابی، مظهرکلمه لااله الا الله - تاملی در شکل گیری هنر انقلابی - رسانه انقلاب

هنر انقلابی، مظهر کلمه لااله الا الله

تاملی در شکل‌گیری هنر انقلابی

نویسنده: مهدی فیض
هنر انقلاب - نقاشی انقلاب

رسانه انقلاب: زمانی که نتوانیم تعادلی بین زندگی و نیازهایمان برقرار کنیم، دچار طمع و افراط یا تفریط و زهد کاذب می شویم. در الگوهای غربی نظام آموزشی تکیه بر پروار اطلاعات و دانش است. علوم صورتی تقلیلی و کپسولی دارند و هیچگاه علوم با شمایلی کلی و جامع در محیط‌های آموزشی و پژوهشی ارائه نمی‌شوند. تخصص محوری و خرد کردن علوم به رشته‌های متنوع نامتناهی به تکثر نیازها می‌انجامد. این نیازهای کاذب در حیات انسانی منجر به مصرف‌گرایی، دنیاگرایی، دوری از عالم غیب و غفلت و فساد می‌شود. الگوهای استاندارد و لایتغیر در حیات انسانی شکل می‌گیرد و تخطی از این الگوها تقابل با نظام معرفتی موجود است. کشورهای در حال توسعه یا به تعبیری ملل مستضعف در فکر و اندیشه در برابر این تهاجم رنگ می‌بازند و در وضع موجود مستحیل می‌شوند. گروهی دیگر در برابر این تهاجم معرفتی مقاومت می‌کنند و با ترفندهای فرهنگی و آیینی خود به مبارزه می‌پردازند.

انقلاب اسلامی و شعار نه شرقی و نه غربی تجلی کلمه لااله الا الله است. این شعار بنیادی باید در روح و جسم انقلاب نفوذ می‌کرد. یکی از برکات این تجلی اراده تقابل و انعطاف در برابر وضع موجود و اندیشه های تهاجمی است. اینکه تا چه میزان معرفت غربی توانسته است در لایه های حیاتی انقلاب نفوذ کند جای بحث نیست و نمی‌توان نفوذ معرفت را با اعداد و ارقام  و آمار نشان داد. بخصوص در جامعه ای که نظام‌مند و همه چیز در هم تنیده است. اما می‌توان تلویحا این را گفت که این نفوذ در سیستم‌های علمی-آموزشی ما بیشتر از حوزه‌های دیگر صورت گرفته است. تقسیم‌بندی عرفی علوم در فضای آکادمیک بدین صورت است؛ علوم انسانی و علوم فنی مهندسی و دسته سوم اختصاص پیدا می‌کند به حوزه هنر و متعلقات آن.

در این متن خاصه به اجمال تهاجم آموزشی در حوزه هنر و رسانه می‌پردازیم. در فضای مرسوم آکادمیک دانشگاه‌های هنری ایران، هنرجو به نحوی مهارت می‌آموزد که در فرآیند خلق اثر بازتابی از روحیات و نفسانیات شخصی خودش بروز پیدا کند. این انانیت و فردیت متغیر اساسی در همه رشته‌های هنری است. هنرجو پدیده‌ها را تصرف می‌کند و این تصرف به نحوی است که تشخص هنری او مانع از ظهور پیدا کردن پدیده و شی می‌شود. این عاملی است که اثر هنرمند به فرمالیسم می‌گراید. اینکه باید به چه نحو از نگاه ابزاری و بی روح روند آموزشی و خلق اثر به نگاه آیت‌نگارانه و حکمی برسیم جای تامل بسیار دارد. اگر انقلاب ما تجلی کلمه لااله الاالله است باید هنرمند انقلابی هم تجلی و مظهر این کلمه باشد. لااله الا الله در نفی شیوه‌های باطل و برجسته کردن حق است. این که چه زمانی هنرجویان و اساتید آنها گام در مسیر نفی این بت‌های آموزشی محیط‌های هنری برمی‌دارند معلوم نیست؛ اما می‌دانیم که جوشش‌هایی در گوشه کنار این دانشگاه‌ها توسط هنرجویان و اساتید انقلابی صورت گرفته است. با اینکه خرد عمل کردن شاید تاثیر دفعی نداشته باشد؛ اما انشاالله در طولانی مدت اثرات این جنبش انقلابی را می‌بینیم.

همچنین بخوانید:
زیست کارمندی، زیست انقلابی

به این مطلب امتیاز دهید:
12345 (رای دهید)
Loading...

دیدگاه بگذارید

اولین نفری باشید که دیدگاه می‌گذارد

مطلع شدن از

Top