جلب اعتماد مردم مهم‌ترین هدف - تبیین اندیشه حوزه هنری در مقوله اکران یا عدم اکران- رسانه انقلاب

«محمد حمزه زاده» در چشم شب روشن؛

جلب اعتماد مردم مهم‌ترین هدف

تبیین اندیشه حوزه هنری در مقوله اکران یا عدم اکران فیلم‌ها

حوزه هنری-حمزه زاده

رسانه انقلاب: برنامه تلویزیونی چشم شب روشن در دو قسمت گذشته خود، میزبان «محمد حمزه زاده» رئیس سازمان سینمایی حوزه هنری و «مهرداد فرید» دبیر شورای عالی تهیه‌کنندگان سینما بود که به موضوع «عدم اکران چند فیلم در سینماهای حوزه هنری و شاخصه‌ها و معیارهای پیرامون آن» پرداخت. آقای «محمد حمزه زاده» در این برنامه به تبیین و بیان سیاست‌های حوزه هنری در مواجه با فیلم‌های سینمایی پرداخت.
«محمد حمزه‌ زاده» در خصوص جایگاه حوزه هنری در فضای هنری کشور گفت: حوزه هنری شأن تاسیس و رسالت و اهدافی مشخص دارد. طبیعی است که در اسناد بالادستی سیاست‌ها و اهدافی تعیین و طراحی می‌شود که حوزه ‌هنری باید اجرا کند. وقتی می‌گوییم حوزه هنری نقشی شبیه فانوس دریایی دارد، معنی‌اش این است که ثبات هدف و رویکرد داشته باشد. نباید به اقتضای مسائل و مقتضیات سیاسی روز جایگاه خودش را عوض کند و تغییر دهد. باید یک جایگاه ثابت داشته باشد و یک نشانی مشخص را بدهد.
ایشان در خصوص قانونی بودن اکران نکردن برخی فیلم‌ها توسط حوزه هنری بیان کرد: در حوزه‌ اکران قطعاً، کار حوزه هنری قانونی است و کسی نمی‌تواند مدعی باشد که ما قوانین را زیر پا گذاشته‌ایم. در برنامه قبل گفته‌ام که اساساً سهم فیلم‌هایی که ما اکران نمی‌کنیم نسبت به تولیدات کل سینمای کشور بسیار ناچیز است. این در حالی است که متأسفانه سالی ۳۰ یا ۴۰ فیلم به خاطر نابرابری‌ها و بی‌عدالتی‌های که در مدیریت اکران کشور وجود دارد اصلاً اکران نمی‌شوند و در سوی دیگر، ۸۰ تا ۹۰ درصد ظرفیت سینماهای ما پر نمی‌شود و خالی است.
«حمزه زاده» با اشاره به اولویت‌های سازمان حوزه هنری گفت: هر شخص و سازمان و گروهی بر اساس دیدگاه‌‌هایش، یک نظام مسائل برای حوزه فعالیت خودش شناسایی می‌کند و فهرستی از مهم‌ترین مسائل حال و پیش روی موضوع فعالیتش دارد. ما به عنوان یک سازمان فعال در حوزه سینما بعد از بررسی‌هایی که کرده‌ایم و بر اساس مطالعات و تجربیاتی که در سینما داریم، مسائلی را در  سینما احصا کرده‌ایم. بخشی از این مسائل مربوط می‌شود به حوزه‌ «تولید» و بخشی دیگر مربوط می‌شود به حوزه «تماشا». در سالیان گذشته، تأکید دولت جمهوری اسلامی نه فقط در زمینه سینما، بلکه در همه محصولات فرهنگی عمدتاً روی تولید بوده است. طبیعی است که این انقلاب یک انقلاب فرهنگی بوده، دغدغه‌هایش فرهنگی بوده و وزارت ارشاد یا سازمان تبلیغات اسلامی را به خاطر همین دغدغه ایجاد کرده است؛ اما برنامه‌ریزی‌هایی که صورت گرفته، توجهی که شده یا منابعی که مصروف شده، به طور کامل یا کافی صرف حوزه توزیع و تماشا نشده است. زیرساخت‌های توزیع و نمایش و تماشا مورد بی‌توجهی قرار گرفته است.
رئیس سازمان سینمایی حوزه هنری در خصوص بی‌اعتمادی مردم به محتوای فیلم‌ها ازعان داشت: بر اساس مسأله‌شناسی حوزه هنری، مهم‌ترین مسأله سینمای کشور این نیست که چند تا فیلم ساخته می‌شوند که حوزه اکران نمی‌کند. مسئله این است که مردم سینما نمی‌روند و ۸۰ درصد ظرفیت سینماهای کشور خالی است؛ اما سوال مهم این است که چرا خالی است؟
شما اگر به عنوان صاحب سرمایه –هر کسب و کاری را راه انداخته باشید– اگر یک روز، دو روز، چند روز در مغازه بنشینید و ببینید مشتری نمی‌آید و از آن طرف هزینه‌هایتان هم ثابت باشد، خیلی زود به اهمیت مشتری و درآمد فکر می‌کنید و بررسی می‌کنید که چرا مشتری نمی‌آید. ما همواره درگیر این مسأله هستیم که چرا مردم از سینماها استقبال نمی‌کنند؟ برداشت و مطالعات و مذاکرات و نظرسنجی‌های ما نشان می‌دهد که مردم و خانواده‌ها به محتوایی که در سینمای کشور ارائه می‌شود، اعتماد ندارند. آن اعتماد و فضای امنی که مردم خانواده‌هایشان را با خیال راحت بیاورند، وجود ندارد. وقتی از مردم حرف می‌زنیم، طبیعی است که به آمار رسمی جمعیت توجه می‌کنیم. مثلاً به مشارکت موجود در انتخابات‌ها نگاه می‌کنیم و این ظرفیت بالای چهل میلیون نفر را مشتری بالقوه می‌دانیم. ما دنبال این هستیم که در چارچوب آن مسأله شناسی، سینماهایمان را برای این چهل میلیون نفر به یک مکان امن تبدیل کنیم. طوری که وقتی خانواده از سینما بیرون آمد احساس بدی نداشته باشد. برایش دغدغه نباشد که چرا آن الفاظ عنوان شده است؟ فلان شوخی چقدر بد بوده و کسی به کسی چپ چپ نگاه نکند. ما دنبال این هستیم که سینماهایمان از ناحیه خانواده‌ها به عنوان یک فضای امن برای ارائه یک محتوای خوب شناخته شود. به عنوان یک فضای اخلاقی دارای امنیت و اطمینان برای خانواده ها به حساب آید.
«محمد حمزه زاده» در خصوص شاخص‌های گزینش حوزه هنری گفت: مهم‌ترین شاخص‌های حوزه هنری باورهای اعتقادی، مذهبی و سیاسی، دستاوردها و آرمان‌های انقلاب و حفظ شئونات اجتماعی است. هر فیلمی که مخل مبانی اعتقادی جامعه باشد در سینماهای حوزه اکران نمی شود. اگر یک چنین فیلمی که به عفت عمومی و باورهای اعتقادی و مذهبی مردم خدشه وارد می‌کند را در سینمای‌مان نمایش دهیم آن وقت مردم حق دارند که بیایند اعتراض کنند و از ما شکایت کنند. می‌توانند گلایه کنند و اظهار نارضایتی نمایند. این حق آنهاست و در این خصوص راجع به گروه خاصی از مردم صحبت نمی‌کنیم. ما داریم راجع به ۸۰ درصد از مردم صحبت می‌کنیم که سینما نمی‌روند. پرفروش‌ترین فیلم ما همین روزها نزدیک بیست میلیارد تومان فروخت و تعداد بیننده‌هایش دو میلیون نفر است؛ دو میلیون نفر از حدود چهل میلیون نفر که شرایط سینِما رفتن دارند و علاقمند به فعالیت‌های اجتماعی هستند. ۳۸ میلیون نفر سینما نمی روند. ما سینما را درگیر ذائقه آن دو میلیون نفر کرده‌ایم. درباره ملاحظات اصلی در عدم اکران فیلم‌ها باید اشاره کنم که ما یک مجموعه خط قرمزهایی داریم که مبنایش جلب اعتماد خانواده هاست. فیلم‌هایی که مرزهای اخلاقی را رد می‌کنند، ما اکران نمی‌کنیم. همین الان، بعضی فیلم‌ها در شوخی‌هایی که در آنها گنجانده شده و در مضامین و رفتارهایی که برای جذابیت بیشتر آورده‌اند، خطوطی را رد می‌کنند.
در سال‌های ۹۰ – ۹۱ تم خیانت در فیلم‌ها زیاد شده بود. در سال‌هایی خدشه در اصل قصاص برجسته شده بود، یک مواقعی بحث ظلم به زنان در احکام اسلامی پر رنگ‌تر شده بود؛ اما الان در سینمای امروز، شما این مباحث را پر‌رنگ نمی بینید یا پیشنهاد اصلی فیلم به چالش کشیدن این اصول نیست. فیلم‌هایی که پیشنهادشان این باشد که در حدود الهی و قوانین فقهی و دینی خدشه وارد کنند، یعنی یک اصل را زیرسوال ببرند، در سینماهای حوزه هنری جایی ندارند.
«حمزه زاده» در نهایت با اشاره به محتوای فیلم «رگ خواب» بیان کرد: مسأله‌مان موضوع فیلم‌ها نیست. بلکه مضمون و پیشنهاد فیلم‌هاست. همین الان فیلم خوب «رگ خواب» در سینماها اکران است. فیلمی است که موضوعش یکی از چالشی‌ترین معضلات جامعه امروز یعنی ازدواج سفید است. فیلمساز شجاعانه آمده این آسیب اجتماعی را طرح کرده و هنرمندانه از میان بسیاری از خط قرمزها طوری عبور کرده که مضمون فیلم کاملاً سازنده و مؤثر است و به مخاطبان توجه و تنبه خوبی می‌دهد. باید ببینیم وقتی مخاطبی از سالن سینِما بیرون می‌آید، پیشنهاد فیلم به وی چه بوده است؟ با چه دستاوردی سالن سینِما را ترک می‌کند؟ ما به موضوع فیلم کار نداریم که می‌تواند خیانت، دزدی، بزهکاری و هر معضل دیگر اجتماعی باشد. ما به رویکرد و دلالت نهایی و پیشنهاد فیلم و فیلمساز کار داریم.

همچنین بخوانید:

بعد از پیاله آلبالو، نوبت به «عینک» رسید

تغییر ذائقه مخاطب چرا و چگونه

به این مطلب امتیاز دهید:
12345 (رای دهید)
Loading...

دیدگاه بگذارید

اولین نفری باشید که دیدگاه می‌گذارد

مطلع شدن از

Top